Begin bij de lagen
Claude Code documenteert aparte lagen voor instructies van de organisatie, het project en de persoon. Dat maakt het een concreet voorbeeld, ook als je team daarnaast andere assistenten gebruikt. Volgens de documentatie begint elke sessie met een vers contextvenster, en dragen twee dingen kennis over: CLAUDE.md-bestanden die mensen schrijven, en een automatisch geheugen dat Claude zelf bijhoudt (daarvan laden de eerste 200 regels of 25 KB bij de start).
De CLAUDE.md-bestanden werken in lagen:
| Laag | Waar het staat | Voor wie | Wat erin hoort |
|---|---|---|---|
| Organisatie | Beheerd bestand: %ProgramFiles%\ClaudeCode\CLAUDE.md (Windows), /Library/Application Support/ClaudeCode/CLAUDE.md (macOS), /etc/claude-code/CLAUDE.md (Linux) |
Iedereen in het bedrijf | Beveiligingsregels, wat het bedrijf nooit verlaat, huisstijl |
| Project | ./CLAUDE.md of ./.claude/CLAUDE.md, gedeeld via versiebeheer |
Iedereen die in deze repo werkt | Build- en testcommando’s, opbouw, afspraken |
| Onderwerp of map | .claude/rules/ |
Werk aan één deel | Regels voor de API-map, migraties, documentatie |
| Persoonlijk, alle projecten | ~/.claude/CLAUDE.md |
Eén persoon | Taal, toon, eigen gewoontes |
| Persoonlijk, één project | ./CLAUDE.local.md |
Eén persoon in één repo | Lokale paden, eigen testaccounts |
Inrichten in zes stappen
- Schrijf eerst de organisatielaag, en houd hem kort. Een handvol regels die voor iedereen gelden. Wat echt afgedwongen moet worden, niet alleen gevraagd, gaat in een hook (PreToolUse) in plaats van in tekst.
- Geef elke repository een projectbestand. Onder ongeveer 200 regels. Commando’s, opbouw, afspraken. Heb je meer, splits het dan per onderwerp of map in
.claude/rules/. Imports met@padhouden bestanden overzichtelijk maar besparen geen context: de geïmporteerde tekst laadt gewoon mee. - Haal tegenspraak eruit. De documentatie waarschuwt dat bij tegenstrijdige regels willekeurig gekozen kan worden. Eén regel, één plek.
- Voeg AGENTS.md toe als mensen andere programmeertools gebruiken. Claude Code leest AGENTS.md standaard alleen als er geen CLAUDE.md is. Heb je beide, zet dan
@AGENTS.mdin je CLAUDE.md of stel in dat beide laden, dan hoeven gedeelde instructies niet per tool dubbel. - Haal kennis uit de instructies. Klantgegevens, besluiten, productfeiten en werkwijzen horen niet in een bestand dat elke sessie laadt. Zet ze waar de AI kan zoeken en alleen het deel ophaalt dat hij nodig heeft, de just-in-time-aanpak die Anthropic voor agents aanraadt.
- Maak de lus rond. Spreek af hoe een correctie terugkomt in de gedeelde laag. Zegt iemand tegen de AI “zo doen wij dat nooit”, dan legt de eigenaar van die laag de regel vast met de bron erbij. Controleer daarna in een nieuwe sessie van een collega, liefst in een andere tool, of de AI hem terugvindt en toepast.
Welke kennis er in die gedeelde laag hoort (stem, klanten, werkwijzen, besluiten, systemen, rechten) staat uitgewerkt in hoe leg je je bedrijfscontext vast zodat AI ermee kan werken.
Het misverstand
De meeste teams zien context als schrijfwerk: één goed instructiebestand en klaar. Daar gaan twee dingen mis. Het bestand groeit, want elk incident voegt een regel toe, tot het te lang is om goed gevolgd te worden. En het dekt maar één tool, terwijl de helft van het team in ChatGPT, Copilot of Cursor werkt, elk met een eigen geheugen dat niemand anders ziet.
Context engineering voor een team is onderhoud, geen document. Korte instructies die altijd laden, een kennislaag waarin gezocht wordt, en de gewoonte om correcties terug te brengen. Ook hier is langer niet beter: onderzoek van Chroma naar context rot vond dat modellen in de geteste taken minder betrouwbaar werden bij langere invoer, en dat afleidende passages die op het juiste antwoord lijken extra fouten gaven. Het effect verschilde per model.
Wat het in de praktijk betekent
- Persoonlijk geheugen schaalt niet. Automatisch geheugen en chatgeheugen helpen één persoon en zijn onzichtbaar voor de rest. Vertrekt een collega, dan vertrekt zijn goed afgestelde AI mee.
- Van tool wisselen wist de context. Instructiebestanden in een repo reizen mee; chatgeschiedenis en ingebouwd geheugen niet.
- Iemand moet eigenaar zijn. Elke laag heeft een naam ernaast nodig, anders verloedert hij.
Waarom dit zo telt, staat in wat is context engineering, en hoe groot het venster is waar dit allemaal in moet in wat is een contextvenster.
Waar Bombos past
Bombos is de gedeelde laag uit stap 5 en 6: een plugin die elke AI-tool van het team, van Claude en Claude Code tot ChatGPT, Copilot, Grok, Codex, Cursor en eigen agents, één geheugen geeft met teamkennis, regels die uit correcties geleerd zijn en wat er al in mail, documenten en repo’s staat. Je instructiebestanden blijven kort; de kennis erachter wordt per vraag opgehaald, en je ziet waarop elk antwoord rust. Het draait in de cloud of op je eigen server, en één persoon kan ermee beginnen voor zijn eigen agents en het team meenemen als het werkt.
Vragen die hierbij horen
Kunnen we niet alles in één groot instructiebestand zetten?
Liever niet. De documentatie van Claude Code raadt aan elke CLAUDE.md onder ongeveer 200 regels te houden, omdat langere bestanden meer context kosten en minder goed gevolgd worden. Kennis hoort op een plek waar de AI zoekt, niet in een bestand dat altijd laadt.
Kun je met instructiebestanden regels afdwingen?
Nee. Volgens de documentatie van Claude Code is CLAUDE.md context, geen afdwingbare configuratie. Wil je iets echt tegenhouden, gebruik dan een hook die vóór een toolaanroep draait (PreToolUse).
Werkt dit als het team verschillende AI-tools gebruikt?
Deels. Claude Code kan AGENTS.md lezen, het bestand dat andere programmeertools gebruiken. Staat er ook een CLAUDE.md, dan leest Claude Code standaard alleen die; importeer AGENTS.md dan met @AGENTS.md. Chatgeschiedenis en ingebouwd geheugen blijven in elke tool apart, dus gedeelde kennis vraagt een laag buiten die tools.
Wie is eigenaar van de teamcontext?
Per laag één: een beheerder of IT voor de organisatieregels, de teamlead of tech lead per project, en ieder voor zijn eigen voorkeuren. Zonder eigenaar groeien bestanden en spreken ze elkaar tegen.
